Een hemangioom is een goedaardige, zichtbare verzameling van kluwen bloedvaatjes die de huid rood kleuren als ze oppervlakkig zijn (aardbeienvlekken) en als een blauwe zwelling doorschemeren als ze dieper gelegen zijn. De afwijking komt vooral voor in het gelaat, op de hoofdhuid, de rug of de borst.
Afhankelijk van de grootte en de locatie van het hemangioom zijn de klachten wisselend van aard.
Onder hemangiomen verstaan we hemangiomen bij kinderen (“hemangiomas of infancy”), die gekenmerkt worden door een unieke groei(proliferatie)-fase in de vroege babytijd, gevolgd door een langzame teruggang (=involutie/regressie) in de daarop volgende jaren. Hemangiomen kunnen aanwezig zijn bij de geboorte als zogenoemde precursorplekken in ongeveer de helft van de gevallen. Zelden zijn de tumoren reeds volledig ontwikkeld bij de geboorte. Bij de overige gevallen worden de plekken zichtbaar na de geboorte, normaal gesproken binnen twee tot acht weken na de geboorte. Er worden verschillende klinische typen hemangiomen onderscheiden. Oppervlakkige hemangiomen (ook wel aardbeienvlekken genoemd) komen het meest voor en maken 50% tot 60% van de tumoren uit. De hemangiomen met zowel een oppervlakkige als een diepe component (gemengde hemangiomen), maken ongeveer 25% tot 35% van de plekken uit en omvatten zowel een rode huidtumor als een onderliggende blauwe of huidkleurige massa. Diepe hemangiomen (voorheen aangeduid als caverneuze hemangiomen), maken ongeveer 15% van de hemangiomen uit en hebben normaal gesproken een blauwige, zachte tissue-zwelling zonder een overliggende, oppervlakkige component. Ondanks de verschillen in klinische verschijningsvorm zijn het allemaal waarachtige hemangiomen met dezelfde fundamentele karakteristieken. Bij ongeveer 15% tot 30% van de baby’s zijn meerdere hemangiomen aanwezig. Hemangiomen met bedreiging van oog, oor of andere lichaamsfuncties of die cosmetisch ontsierend zijn (voor de rest van het leven) roepen de noodzaak tot behandeling op.